உதவி செய்வதும்... அதனையொட்டிய உரையாடல்களும்...!

வாரயிறுதி தொலைப்பேசி அழைப்புகள்... பெரும்பாலும்... ஒரு புலம்பலாக இருக்கும்...! நீண்ட நெடிய காலம் கடந்து வந்த ஓர் அழைப்பு... அழைப்பின் நோக்கம் முக்கியம்... "நான் யாருக்காவது கல்வி உதவி செய்யலாமென்று இருக்கிறேன்...!", நீ... செய்துக்கொண்டிருப்து எனக்குத் தெரியும்... யாருக்காவது தேவைப்பட்டால் சொல்... நான் செய்கிறேன் என்றார்...! மகிழ்ச்சி...! உதவி செய்ய முன் வருவது... சமீப காலங்களில் அதிகரித்திருக்கிறது. வறுமைக்கும், நடுத்தர வர்க்கத்திற்கும் இடையில் போராடிக்கொண்டிருந்தவர்கள்... உழைப்பாலும், சமூக நீதி கல்வி வாய்ப்புகளாலும் முன்னேறி... உலக மயமாக்கல் தந்த வாய்ப்புகளில் நடுத்தர வர்க்கத்திற்கும், உயர் நடுத்தர வர்க்கத்திற்கும் இடையில் தொங்கிக்கொண்டு... கீழிருப்பவனுக்குக் கைகொடுக்க வேண்டும் என்று எண்ணுகிற எண்ணமே மிக உயர்வானது...! உதவ வேண்டும் என்கிற எண்ணமும், விழைவும்... அதைச் செயலாக்கி வெற்றி பெறச் செய்வதும் முக்கியம். உண்மையில் உதவி செய்கிற நிகழ்வில் நன்கொடை, இலவசமாகக் கொடுப்பது தவிர்த்து... மிகப் பெரும்பான்மை தோல்வியில் முடியும். உதவி என்பது ஒரு மனிதனின் துன்பத்திலிருந்து (அ) துயரத்திலிருந்து மீட்கவோ, அவருடைய வாழ்க்கையை அடுத்தகட்ட நகர்வுக்கு கொண்டுசெல்ல நிகழ்த்தப்படுகிற நிகழ்வு...! சிலர்... உதவி என்பதை நண்பர்களுக்கும், உறவினர்களுக்கும் செய்கிற ஒன்றாக கருதி... அலப்பறை கூட்டுகிறார்கள்...! "நண்பன் என்று அவனுக்கு Resume தயார் செய்து நிறுவனத்தில் வேலை வாங்கி தந்ததே நான் தான்..." நன்றி மறந்துவிட்டான் என்று ஒருவர் புலம்பினார். "நான் நண்பர்களுக்காக இழந்தது எவ்வளவு தெரியுமா...!" என்று ஒருவர் புலம்பினார்...! நண்பர்களுக்கும், உறவினர்களுக்கும் செய்வது உதவி அல்ல... அது வாழ்வியல் கடமை...! இந்த மாதிரியான நபர்கள்... நாளை நான் என் பொண்டாட்டி, பிள்ளைகளுக்கு எவ்வளவு செய்தேன் தெரியுமா...! என்று கேட்கிற அளவுக்குச் சுயநலமாக மாறுவார்கள்...! மனிதன் விலங்காக அல்லாமல்... தத்துவஞானி சாக்ரடீஸ் சொன்ன " மனிதன் ஒரு சமூக விலங்கு" என்பதன் பொருளே...! நாம் மனிதர்களாக ஒருவருக்கொருவர் உதவி வாழ்வதாக இருக்கும்...! நமக்கு அறிமுகம் அல்லாத மனிதர்களுக்கு உதவ எண்ணுகிற... உள்ள வேட்கையும், உந்தலும் தான்... உதவி என்பதன் உண்மையான பொருள்....! வலைப்பின்னல்... பர்சனல் கேரியர் நெட்வொர்க்கிங் என்பது சமூக ஊடக காலத்தில்... சுயநலத்திற்காக முகிழ்வதற்கு முன்பே... மனிதர்களுக்கு உதவுவதற்கு என்று ஒரு வலைப்பின்னல் இருக்கிறது... அதன் வாயிலாகத் தான் வறுமை ஒழிப்பு, உணவு வழங்கல் போன்று எண்ணற்ற திட்டங்கள் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. சுயநலமான வலைப்பின்னல் மாதிரியல்ல... இந்த உதவுகிற வலைப்பின்னல் என்பது மிகவும் நெகிழ்வு தன்மைகொண்டது... விருப்பமிருப்பவர்கள் தேவைக்கேற்ப இணைந்துக்கொளவார்கள்...! இதை சில எடுத்துக்காட்டுகளுடன் விளக்க வேண்டும்... நான் 2008-ல் ஆதரவற்ற குழந்தைகளுக்கு உடை வழங்க முடிவு செய்தேன்...! அதை உணர்ந்த நண்பர் Joseph B Paulraj அவருடைய வட்டத்தில் முயற்சி செய்கிறார்... அப்பொழுது பதிவுலகத்திலிருந்த பரிசல்காரன் (என்கிற) கிருஷ்ணகுமார் உதவ முன்வந்து அந்த சங்கிலியில் தன்னை இணைத்துக்கொள்கிறார். திருப்பூரில் ஆயத்த ஆடை நிறுவனத்தில் மேலாளராக இருக்கிற இவர்... அவருடைய நண்பர்கள் துணையுடன்... "நீங்கள் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை மட்டும் சொல்லுங்கள் நாங்கள் ஆடையைத் தயார் செய்து தருகிறோம் என்று", " அயர்னிங் மற்றும் பேக்கேஸ்" செலவுகளை மட்டும் பெற்றுக்கொண்டு அத்துணை குழந்தைகளுக்கும் இரண்டு உடைகளைப் பட்டுக்கோட்டைக்கு அனுப்பி வைத்தார்...! நான் யாரென்று அவருக்கு இந்த நாள் வரை தெரியாது...! மனிதர்களுக்கு உதவ வேண்டும் என்கிற எண்ணம் மட்டுமே முக்கியம்...! கடலூர் புயல், வெள்ள நிவாரண நிகழ்வையொட்டிய.... அங்கிருக்கும் கிராமப்புற பள்ளிக்குழந்தைக்கு.. புத்தகப்பை வழங்க முயன்றோம்...! நாங்கள் இலக்கு வைத்த 300 பைகளை 500 ஆக மாற்றியதில் ஈரோடு கதிர் அவர்களுக்கு முக்கிய பங்கு இருந்தது. பை தயாரிக்கும் நிறுவனத்தை நேரடியாக தொடர்புகொண்டு மிகக் குறைந்த அடக்க விலையில் அந்த பைகளைப் பெற்றுத் தந்தார்...! உற்பத்தியாளர் இடத்திலிருந்து... கடலூர் சென்று சேருவதற்கான லாஜிஸ்டிக்ஸ் என்கிற ஒன்றுக்கு இதுநாள் வரை அவர் என்னிடம் எந்த பொருளும் கோரியதில்லை.... உதவ முயல்வதற்கான... உதவி வலைப்பின்னல் தானாக அமையும்...! இங்கே இன்னும் மனிதர்கள்... சமூகமாக உயிர்ப்புடன் இருக்கிறார்கள்...! தொடரும்... உதவி செய்வதற்குப் பின்னால் உள்ள சிரமங்களும்... சிக்கல்களும்...!

புனைவு - இருளோடு உறவாடிய பொழுதுகள் - பகுதி - 5 (உள்ளும் புறமும் -2)

 (குறிப்பு : புனைவு எழுத்துகளில் உண்மையைத் தேடாதீர்கள். கொஞ்சம் உண்மையும், நிறையக் கற்பனையும் கலந்த நெடுந்தொடர்) 

முகர்ஜி -யை ஓர் மதிய உணவு இடைவேளையில் சந்தித்துப் பேசத் தொடங்கி விவாதத்தில் முடிந்த நாளில்...

அவனைப் பற்றித் தெரிந்துகொண்டவை. எங்களுடைய நிறுவனம் ஒரு வேலைத்திட்டத்தை (project) இன்னொரு நிறுவனத்துடன் பங்காளித்துவ (partnership ) முறையில் செய்கிறது. அதற்கு client engagement consultant ஆக வந்திருக்கிறாள்.

ஆரம்பக்கட்டமாக அந்த நிறுவனம் பெற்றிருப்பது 20 மில்லியன் வெள்ளி அளவிலான ஒப்பந்தம். மொத்தமாக இந்த வேலையின் நிகர மதிப்பு ஐந்தாண்டுகளில் 50லிருந்து 60 மில்லியன் வெள்ளிகள் வரும். 

மிகப்பெரிய வேலைத்திட்டம், நீண்டகால வேலைத்திட்டம்...

5 சதவிகிதம் வரை அவனுடைய ஒற்றை ஆள் நிறுவனத்துக்குத் தரகுத்தொகையாக வரும். மிகப்பெரிய தொகை. ஒரே நேரத்தில் இதே மாதிரி இரண்டு, மூன்று வேலைத்திட்டங்களுக்கு பணியாற்றிக்கொண்டிருப்பான் முகர்ஜி.

ஆறடிக்கு அதிகமான உயரத்துடன், மங்கோலிய மஞ்சள் நிறம் மின்ன... பெருத்த தொப்பையுடன், உயர்ரக ஆடை உடுத்திய , பச்சையான சிரிப்பு, கேவலமான புன்னகை, செருப்பால் அடித்தாலும் சிரித்துக்கொண்டேயிருக்கிற அற்ப ஈனபிறவி மாதிரியான ஒரு கேவலமான உடல்மொழியுடன் ஒரு மனிதன்.

முகர்ஜி ஒரு மின்தூக்கியில் (lift) உள்ளே நுழைந்து.... அவனுடைய தளத்தில் வெளிவரும்வரை, அந்த மின்தூக்கியில் பத்து பேர் இருந்திருந்தால் ஐந்து பேரிடம் பேசியிருப்பான்... அதில் இரண்டு (அ) மூன்று பேர் அவனிடம் கைப்பேசி எண்களை மாற்றிக்கொண்டிருப்பார்கள்.

நானெல்லாம் ஓர் அலுவலகத்தில் பல வருடம் குப்பைக்கொட்டிருந்தாலும்... அடுத்த ஆண்டு பக்கத்து கேபின்காரன் கூட என்னை மறந்திருப்பான்.

முகர்ஜி கையாள்வது மனிதர்கள்... மனிதர்கள்.... மனிதர்கள்....

இல்லை... இல்லை...

மனங்கள்... மனங்கள்... மனங்கள்...

நூற்றுக்கணக்கான மனிதர்கள்... அதுவும் மூளை திறன் சார்ந்த வேலைதிட்டகளில்... மனித மனங்களைக் கையாள்வது என்பது மிகவும் சிக்கலானது.

பல மூளைகள் மேலாண்மையைக் கரைத்துக்குடித்து விட்டு ஒன்றுகூடி ஒரு வேலைத்திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்த முயலும்பொழுது... ஒரே ஒரு மனதில் எழுகிற பிசிறு... மொத்த வேலைத்திட்டத்தையும் சிதைத்துவிடும்.

கிளைக்கு, கிளை தாவும் மனித மனக்குரங்குகளை கையாளும் ஒரு வித்தைக்காட்டி முகர்ஜி.

ஆயிரம் வெள்ளி கோட், சூட் போட்டுக்கொண்டு மூடிய சந்திப்பு அறைக்குள் (closed meeting room) ... சுழற்றி வீசப்படும்...மற்றவர்களின் மனக்கழிவுகளையும், வக்கிரங்களையும் சுமந்துகொண்டு ஒரு கேவலமான சிரிப்புடன் அறையை விட்டு வெளியே வருவான்... 

அவனுடைய சுயம், சுயமரியாதை எதைப்பற்றியும் கவலைப்படாத, காசுக்காக வளைந்து, நெளிந்து, குழைந்து... தேன் தடவிய பேச்சுகளைப் பேச வேண்டிய  ஒரு ஈனவாழ்க்கை....

இவ்வளவையும் அவன் செய்தாக வேண்டும்... அது ஒற்றை இலக்கு அந்த வேலைத்திட்டம் முழுமையாக நிறைவேற வேண்டும். இரண்டு நிறுவனங்களும் ஒப்பந்தப்படி பொருளாதார பரிமாற்றங்களை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

புனைவு - இருளோடு உறவாடிய பொழுதுகள் - பகுதி - 4 (உள்ளும் புறமும் -1)

 (குறிப்பு : புனைவு எழுத்துகளில் உண்மையைத் தேடாதீர்கள். கொஞ்சம் உண்மையும், நிறையக் கற்பனையும் கலந்த நெடுந்தொடர்)

மனம் தேடுவது ஒரு சிறு அங்கீகாரம்... நம்மைப் பெருமையாகப் பேசுகிற நண்பன், தோழன் , குடும்பத்தார் அல்லது ஊர்க்காரர்கள் யாராவது அருகாமையில் இருக்கிறார்களா என்று ஏங்கித் தவிக்கும். ஊராரிடம் எல்லாம் தன்வூட்டுக்காரர் அருமை,பெருமைகளைப் பீற்றிக்கொள்ளும் மனைவிகள் கூட, முகத்துக்கு நேராகக் கணவனிடம் பெருமைகளைப் பேசுவது கிடையாது. "நீ பெத்த புள்ளைதானே..." என்று பிள்ளைகளின் சிறுமைகளைக் கூட அவன் கணக்கில் ஏற்றிவிடுவார்கள். வாழ்ந்தபொழுது அவனுடைய முகத்துக்கு நேராக ஒரு வார்த்தை பெருமையாகப் பேசாதவர்கள். செத்தபிறகு சுடுகாட்டுக்கொட்டகையில் உட்கார்ந்துகொண்டு "எவ்வளவு நல்ல மனுசன் தெரியுமா...!, ஒரு ஈ, எறும்புக்குக் கூட துன்பம் தரக்கூடாதென்று வாழ்ந்தவர் ...!" என்று பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள். எழுத்தாளர் ஜி.நாகராஜன் கூறியது போல "மனிதன் மகத்தான சல்லிப்பயல்" "உள்ளூர் மாடு விலை போகாது” என்பார்கள். எங்கேயோ இருப்பவர்களைக் கொண்டாடுகிற மனிதர்கள், அருகாமையில் இருப்பவர்களை எளிதாகக் கடந்து செல்கிறார்கள் ஒருவித அலட்சியத்துடன். முகர்ஜி - ஓர் சிறிய அங்கீகாரத்திற்காக ஏங்கியவன்...! அவன் இங்கிருந்து கிளம்புகிறபொழுது ஏற்பட்ட உரசலில்... அவனுடைய மனது கலங்கித் தவித்த ஒன்று, அவன் மீதான ஏளனமும், இளக்காரமும் கூடிய பார்வையும், பழக்கமும். அவனுடைய சகோதரி வாயிலாகக் கிடைத்த... கடைசியாக அவன் எழுதிய குறிப்புகளில்... "அவனுடைய மனது அங்கீகாரத்திற்காக ஏங்கித் தவித்திருப்பதை உணர முடிந்தது." இத்தனை யாண்டுகளில் அவன் அழைத்தபொழுது பேசியிருக்கலாம், மன்னித்திருக்கலாம்... அவனை மற்றவர்கள் என்ன வேண்டுமானாலும் இகழ்ந்திருக்கலாம், ஆனால் உன்னை எனக்குப் பிடிக்கும் என்று சொல்லியிருக்கலாம்... எத்தனையோ 'லாம்' - கள். ஆனால், அவன் கொட்டிய சொற்களில் ஏற்பட்ட காயங்களை ஒரு வேட்டைநாயைப் போல நக்கி, நக்கி காலத்தைக் கடத்தி விட்டேன். இனி, அழைத்தால் எடுக்க அவன் இல்லை என்கிற உண்மை முகத்தில் அறைகிறது. கண்ணீர் முட்டுகிறது, துயரம் அலை, அலையாய் எழுந்து வருகிறது... மனம் ஆழ்கடல் தோணியாய் அல்லலுறுகிறது. முற்பகுதிகள்... https://pktpaariarasu.blogspot.com/2021/06/3.html

https://pktpaariarasu.blogspot.com/2021/06/2.html

https://pktpaariarasu.blogspot.com/2021/06/1.html

புனைவு - இருளோடு உறவாடிய பொழுதுகள் - பகுதி - 3 (ஒளிரும் இருள்)

 (குறிப்பு : புனைவு எழுத்துகளில் உண்மையைத் தேடாதீர்கள். கொஞ்சம் உண்மையும், நிறையக் கற்பனையும் கலந்த நெடுந்தொடர்)

ஒளிரும் இருள்

இருள் ஒளிருமா…!?

ஒளிரும்…!

இரவு விடுதிகளில் (night club) இருள் ஒளிரும்.

நிறைந்த இருளில்  (complete darkness) தான் மெலமைன்(Melamine)  என்கிற ஹார்மோன் சுரக்குமாம்....! இருட்டு என்பதற்கும் இருள் என்பதற்குமே நிறைய வேறுபாடு உண்டு.

முழுமையான இருளை உணர மிகவும் கடினப்பட வேண்டிய சூழலில் நாம் வாழ்கிறோம்.... அது கடந்த காலங்களில் மிக இயல்பாக இருந்தது.

மிகச் சமீபத்தில் இருள் என்பதை நான் உணர்ந்தபொழுது என்பது... ஓர் கானகத்தில் நடைப்பயிற்சி மேற்கொண்ட நிகழ்வு.

இருளை உருவாக்குவதற்கு.... முதலில் செலவு செய்து நிறைய முறைகளில் அறைக்குள் இருளை உருவாக்கியிருப்பார்கள், பிறகு அந்த அறைக்குள் பல்வேறு கோணங்களில் ஒளிக்கற்றைகளைச் சுழற்றி பாய்ச்சும் வண்ண உமிழ் விளக்குகளை பொருத்தி இருப்பார்கள். அந்த ஒளிக்கற்றைகள் ஒன்றையொன்று வெட்டும் வெளியில் ஓர் இருள் இருக்கும். அந்த இருள் ஒளிரும்.

ஒவ்வொரு விடுதியிலும் வெவ்வேறு இடங்களில் ஒளிரும் இருள் வந்து போகும். பெரும்பாலும் அதை கசமுசா ஸ்பாட் எனப்படும். அந்த இடங்களில் இருக்கும் இருக்கைகள் சிறப்பு விருந்தினர்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்கும்.

மைதானம் அளவில் இருக்கிற விடுதியில் சந்துகளும், மூலை முடுக்குகளும் இருக்கும். சிறிய விடுதிகள் கூட ‘ட’ மாதிரி அல்லது ‘ப’ மாதிரி அமைத்திருப்பார்கள்.

பிரம்மாண்ட விடுதிகளின் விளக்கு அமைப்புகளில் Lighting engineering  -ன் அத்தனை சாத்தியங்களையும் செய்திருப்பார்கள். பார் கவுண்டர் வடிவமைப்பு மிக முக்கியமானது. அதற்காக பார்த்து, பார்த்து வடிவமைக்கப்பட்ட பார் கவுண்டர்கள் இருக்கின்றன.

முகர்ஜி இரவு விடுதிகளின் அத்தனை வகைகளையும் அறிமுகம் செய்து வைத்தான். குடிப்பதற்கு 50க்கு மேற்பட்ட குவளைகள் இருப்பதைக் காண்பித்திருக்கிறான். வெறும் பிளாஸ்டிக் குவளைகளில் கலந்து குடிப்பதற்கும்… வித, விதமாக வடிவமைக்கப்பட்ட குவளைகளில் குடிப்பதின் வித்தியாசத்தை உணர வைத்திருக்கிறான்.

சிங்கையின் இரவு வாழ்க்கையும் (night life) , விடுதிகளும் (clubs) மற்ற இரவு வாழ்க்கை நகரங்களுடன் ஒப்பிட்டு ஒன்றுமே இல்லை என்பான் முகர்ஜி.

நான் திகைத்து நிற்பேன்…!

ஒருமுறை, மிகப்பெரிய விடுதியில் நுழைந்தோம்… என்ன குடிக்கிறாய் என்றான்…!?

வழக்கம்போல பீர் என்றேன்… போடா என்று சொல்லிவிட்டு… பக்கத்திலிருந்த இருக்கைகளைப் பார்த்தான், ஒரு சீனன் cognac வாங்கி இரண்டு குட்டிகளுடன் குடித்துக்கொண்டிருந்தான்.

என்னிடம் கேட்டான் அந்த cognac எவ்வளவு விலை இருக்கும் தெரியுமா என்றான்…!

தெரியவில்லை என்றேன்… முப்பதாயிரம் வெள்ளிக்கு மேல் என்று சொல்லிவிட்டு இரு, வருகிறேன் என்று போனான்.

ஒரு cognac போத்தலுடன் வந்து அமர்ந்தான். எவ்வளவு என்றேன்…!?

பத்தாயிரம் வெள்ளிகள்…. மூச்சு நின்று விட்டது, அதிர்ச்சியில் வியர்த்து, வெளிறி விட்டேன்.

அதுவரை 250 வெள்ளிக்கு XO வாங்கி குடித்ததையே வாழ்நாள் சாதனையாகப் பீற்றிக்கொண்டிருந்த எனக்கு மூச்சிரைத்தது...!

காசு கொடுத்துவிட்டேன் கவலைப்படாதே… என்றான்.

100 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக ஊறிய திராட்சை ரசம், வாசனையே ஆளை மயக்கியது.

விடிய, விடியக் குடித்தோம்…! பேசினோம்…! குடித்தோம்…! பேசினோம்…!

ஒரு நாள் இப்படியென்றால்… இன்னொரு நாள் எங்காவது… சீப்பாக டைகர் பீர் கிடைக்குமா என்று அலைவான்.

முகர்ஜி சொல்வான் நான் ஆலோசகராக () வாங்குவது முழுவதும் எனது ஊதியம் கிடையாது. அது மனிதர்களைக் கையாளுவதற்குக் கொடுக்கப்படும் பணம், அதிலிருந்து தான் நமக்கும் செலவு செய்துகொள்கிறேன் என்பான்.

உயரத்திலிருந்து பள்ளத்தில் விழுவதை முயல்கிற வாழ்க்கை...!

முற்பகுதிகள்...

புனைவு - இருளோடு உறவாடிய பொழுதுகள் - பகுதி - 2 (அறிமுகம்)

புனைவு - இருளோடு உறவாடிய பொழுதுகள் - பகுதி - 1 (முடிவுரை)

புனைவு - இருளோடு உறவாடிய பொழுதுகள் - பகுதி - 2 (அறிமுகம்)

(குறிப்பு : புனைவு எழுத்துகளில் உண்மையைத் தேடாதீர்கள். கொஞ்சம் உண்மையும், நிறையக் கற்பனையும் கலந்த நெடுந்தொடர்)

மத்தியான வேளையில் தின்னச் சோறு செரிக்கிற இடைவெளியில் நடக்கிற திண்ணை பேச்சில் தான் இந்த மாமாஜி அறிமுகமானான். அது நடந்தே இருக்காவிடில்... என் வாழ்வின் இருண்ட பக்கங்கள் ஏதுமேயில்லாமல் போயிருக்கலாம்...!

மணிக்கணக்கில் பேசும் என்னுடைய பேச்சுக்கென்று கவனிப்பாளர்கள் இருந்தார்கள்... வந்தான் சட்டென்று மடைமாற்றிப் போனான்... அயோக்கியன்..முகர்ஜி.!

அந்த நாளில்.... அண்டை அயலக கடைகளில் கிடைக்கும் 5 முதல் 10 சதவிகிதம் வரையிலான விலை மலிவு பற்றியும், வணிக வளாகங்களிலும், தொடர் பல்பொருள் அங்காடிகளிலும் கிடைக்கிற கழிவுகள் பற்றிய விவாதம்...!

சட்டென்று வந்தான்... சொன்னான்... என்ன சேமிப்பு உங்களுக்குக் கிடைக்கும்...! நூறு வெள்ளி ஓர் ஆண்டுக்கு இருக்குமா...!? ஏன்? இதைப்பற்றி இவ்வளவு கவலைப்படுகிறீர்கள்...!? உங்கள் ஊதியம் அடுத்த ஆண்டு 10 சதவிகிதம் உயர வேண்டும் என்று கவலைப்படுங்கள்...! அது இந்த சில்லறை தேற்றுவதை விடுவதை உன்னதமானது...!

அவனை அப்பொழுதான பார்க்கிறேன்... ஆறு அடிக்குக் குறைவில்லா உயரம், மங்கோலிய மஞ்சள் நிறம், பெருத்த தொப்பை... சிரித்த முகம்... எல்லாவற்றையும் இலவாக அணுகும்.... பண்புடன்.... ஒரு மனிதன்... என்னோடு முரண்படுகிறான்...!

அடுத்த ஆறு மாதங்களில் அவனோடு ஈசிக்கொண்டிருக்க போகிறேன் புதுசா கட்டிக்கொண்ட மனையாளைப் போல என்பது அறியாமல்... தொண்டைக்குழியின் நீர் வறள விவாதம்..!

பச்சோந்திகள்... என்னோடு இருந்தவர்கள்... புதிதாய் வந்தவனுக்குத் தட்டிய ஜல்ராவில்... ஒன்று மட்டும் உண்மை...! இங்கே வாய்ப்புக்கிடைத்தால் அத்தனை அயோக்கியத்தனத்தைச் செய்ய இந்த மக்கள் தயார்.. அதற்கு ஒன்றே ஒன்று மட்டும் தான் விலை...! சமூக அங்கீகாரம்... அதை விலைகொடுத்து வாங்கி விட முடிந்தால்... எதையும் செய்யத் துணியும் இந்த கூட்டம்...!

முந்தைய பகுதி...

https://pktpaariarasu.blogspot.com/2021/06/1.html

புனைவு - இருளோடு உறவாடிய பொழுதுகள் - பகுதி - 1 (முடிவுரை)

 

(குறிப்பு : புனைவு எழுத்துகளில் உண்மையைத் தேடாதீர்கள். கொஞ்சம் உண்மையும், நிறையக் கற்பனையும் கலந்த நெடுந்தொடர்)

அண்ணா,

XXXX கொல்கத்தாவில் மரணமடைந்துவிட்டார்.

சகோதரி

XXXX

ஆங்கிலத்தில் வந்த வாட்ஸ்அப் செய்தியின் தமிழாக்கம்.

அண்ணா,

கடைசியாக, ௦௦௦௦ அண்ணனின் மரணச்செய்தியைச் சொல்லச் சொன்னவர்களில் உங்களுடைய பெயரும் இருந்தது. அதனால் இந்த செய்தியை அனுப்புகிறேன்.

சகோதரி

XXXX

அழைத்தேன் பேசினாள்... அழகி...!

அண்ணா, அண்ணா என்றாள் நொடிக்கொரு முறை... பாதகி...!

எத்தனை இரவுகள் மனதுக்குள் காமக்கிறுக்கனாக்கி அலைய விட்டிருப்பாள்...

தமிழ் பேசினாள்... வங்காளத்து மையல் விழிக்காரி...!

சீ...சீ... மனக்குரங்கே... நில்... துக்கச்செய்தி சொல்கிறவளிடம்... (இவளைப் பற்றி இன்னொரு பகுதியில் பார்ப்போம்).

இறந்தது போனது மாமாஜி...! அவனை அப்படிதான் இங்கே எல்லோரும் கூப்பிடுவோம். அவன் வங்காளத்து முகர்ஜி, கோவிட்-19 ல் இறந்துவிட்டான். என்னைய விட சில வருடங்கள் இளையவன்.

முகர்ஜி, எந்த அடையாளத்திற்குள் சிக்காத தனித்துவமானவன். அவனை உங்களுக்கு அறிமுகம் செய்ய முயல்கிறேன்.

நான்கைந்து வருடங்களாகப் பலமுறை அழைத்திருந்தான், பேசவில்லை... எப்படிப் பேசுவது...!?

அவனுக்கும், எனக்குமான கடைசி சந்திப்பு... சிங்கப்பூர் நதியின் கரையில் நடந்த ஓர் வன்மமும், கொடூரமும் நிறைந்த மன வக்கிரங்களின் உரசல்களின் உச்சம்.

ஆறேழு வருடங்கள்... அவனுக்கு நான் செவ்வாழையாக, எனக்கு அவன் செவ்வாழையாக வாழ்ந்திருக்கிறோம். நான் ஏதுவொன்றைப் பற்றியும் மணிக்கணக்கில் பேசுவேன். முகர்ஜி எதைப் பற்றியும் நாட்கணக்கில் பேசுவான்.

கடைசியாக, இங்கிருந்து போகும்பொழுது... என்னுடைய மனவெளியைக் குத்தி, கொதறி, வைத்துச் சென்றுவிட்டான்.

எத்தனையோ மன்னிப்பு குறுஞ்செய்திகளை அனுப்பினான்...! மனது ஏற்கவில்லை... எப்படி ஏற்கும்...!?

நம்முடைய மனக்கசடுகளை, அற்பத்தனங்களை, போலித்தனங்களை அறிந்தவொருவன்... நீ...என்ன...! புடுங்கியா...!? என்கிற வினாவை முகத்திற்கு நேராக வைத்தால் என்னவாகும்...!?

இதையெல்லாம்... விட... அவன் கடைசியாகச் சொன்னது... நீ... இப்ப இருக்கிற பதவியிலிருந்து ஒரு படி உயர்ந்து விட்டால் சொல்.. வந்து ஊம்புகிறேன். "உன் மனசில் நான் மாமா தானே...!"

இத்தின வருடப் பழக்கத்திலும் அவன் எல்லோருடைய மனதிலும் ஒரு "கார்ப்பரேட் மாமா", அவனுடைய வேலை அப்படியானது.

மில்லியன் தொடங்கி பில்லியன் வரையிலான செயல்திட்டம் (project)- களுக்கு ஆலோசகர் (independent consultant) 2 சதவிகதிலிருந்து 5 சதவிகிதம் வரை ஊதியம்.

ஒப்பந்தம் கையெழுத்து அவதற்கு முன்பும், பின்பும் அந்த திட்டத்தை முழுமையாக நிறைவு பெற வைப்பதில் பெரும்பகுதி இவனுடையது.

டிராக் மாறுகிறது... அவனுடைய வேலையைப் பற்றி இன்னொரு பகுதியில் ....

நாலைந்து வருடமாக ... ஒரு படியாவது முன்னேறி.. அவனுடைய முகத்தில் காறித்துப்ப வேண்டும் என்றுதான் இருந்தேன்.

வாய்ப்பில்லை... போய்ச் சேர்ந்துவிட்டான்...

அடுத்து... (முகர்ஜி - அறிமுகம்)

வாழ்க்கை எவ்வளவு கொடூரமானது உயிருக்கும், உறவுக்கும் முடிவுரை எழுதிவிட்டு, அறிமுகம் எழுதத் தொடங்க வேண்டும்...!